که چی؟

گاهی به دنیای کوچک بعضی از آدم ها حسودیم میشه.

گفتن این حرف وسعت دنیای خودمو تقلیل میده اما میگم.

واقعا گاهی حسودی میکنم به داشتن دنیایی ب غایت مزخرف. به اینکه هدف غاییم پیدا کردن عشق زندگیم باشه در حالیکه نه معنی عشق رو میدونم نه زندگی!

شاید بد نبود اگه منم مثل خیلی ها سر ب سر قوانین زندگی نمیذاشتم و باشون سر و کله نمیزدم.

شاید راحت تر بودم اگه نهایت خوشبختی رو تو این میدیدم ک مژه بکارم و بتونم عکسای جذاب تری آپلود کنم. که پسرای بهتری رو بدست بیارم.

اما همه اینا برام مسخره ست. به معنای واقعی کلمه مسخره.

من هنوز درگیر درک معنای کلماتم! هنوز حتی نمیدونم خودم چ لغاتی رو به کار ببرم که منظور مشخص و مدنظر خودم رو برسونه.

من با درک زندگی مشکل دارم!