استعفا

به عنوان یک فرد کاملا بی تجربه در زمینه کاری خودش، به نظرم تجربه خوبی بود. من که هنوز مدرکم رو نگرفتم فرصت کار در یک شرکت تقریبا مرتبط رو پیدا کردم. قبل از اینکه وارد شرکت شم کلی ذوق داشتم که کار مرتبط پیدا کردم و دیگه مجبور نیستم زبان درس بدم. بعد از گذشت مدتی متوجه شدم نه تنها قرار نیست کار تخصصی انجام بدم، بلکه بهم به دید ی آچار فرانسه نگاه می کنن. کسی که انگار از سر بیکاری این شغل رو داره؛ پس ما هر چی بهش بگیم باید انجام بده و درخواست اضافه ای نداشته باشه. اما من درخواست اضافه ای نداشتم. من که نسبت به باقی همکارای بخش خودم سابقه بیشتر حضور در یک محیط حرفه ای رو داشتم کاملا متوجه خلاهای غیرحرفه ای اونجا شدم. در جلساتی که شرکت میکردم نظراتم رو بیان میکردم و برای امکانات اولیهای که هر کارمند باید داشته باشه مطالبهگری انجام میدادم. اما با کذشت زمان بیشتری دیدم اصلا محیط حرفه ای در این شرکت معنا نشده و من فقط دارم هرروز حرص میخورم. از اونحا درومدم و هنوزم دارم زبان درس میدم. اما میدونم بام حرفه ای برخورد میشه!

خلاصه که من از خودم بابت کوییت کردن ناراحت نیستم و در واقع خوشحالم این عادت رو در خودم جا نذاشتم که حرفی نزنم یا شرایط کاری نامطلوب رو تحمل کنم.