ما برابریم، فقط بعضی بیشتر . . .

تقریبا مطمئنم ما به دنیا اومدیم تا بی عدالتی ببینیم. جنگ ببینیم و اختلافات بیخودی ادیان، فرهنگ ها، سنت ها و آدم ها.

جورج اورل تو کتاب قلعه حیوانات خیلی خوب گفته که: همه برابرند، فقط برخی از برخی دیگر برابرترند.

خدا داره با ما بازی میکنه. مثل ما ک وقتی بچه بودیم واسه عروسکامون زندگی می ساختیم. اگه بازیچه نباشیم پس چی هستیم؟

اسلام میگه این دنیا واسه اینه که به اون دنیا برسیم. کدوم دنیا؟ خب این ب جز پاک کردن صورت مسئله چیه؟ اسلام ما رو به آدمی تبدیل کرده ک باید برای هیچی بجنگیم و امید به ناجی داشته باشیم که فقط تو کتابا اومده!

میگن ما اشرف مخلوقاتیم. خدایی ک اشرف مخلوفاتش انقدر وحشی و بی رحمه، چه خداییه؟

ما اشرف مخلوقات نیستیم. ما بازیچه ایم. کسی چه میدونه حیوونا عقل دارن یا نه؟ شاید همونطور که ما اونا رو بدون عقل تصور کردیم و می بینیم، اونا هم ما رو اینطوری ببینن!

ماها حاصل کلی اتفاق ناگهانی هستیم که حالا دنبال دلیل وجودمونیم. واسه همین دین ساختیم واسه خودمون. سر خودمون رو به بهشتی ک هیچکس ندیده گرم کردیم. به ما یاد دادن نقد رو ول کنیم نسیه رو بچسبیم!

تخم ما اتفاقی تو یه پروسه ی ارضای جنسی درگیر میشه و اتفاقی مادر پدرمون مشخص میشه، اتفاقی به ی انسان کامل تبدیل میشیم و با آدمای اتفاقی آشنا می شیم.

چرا انقدر اصرار دارین واسه این عالم بیکران قاعده بتراشید؟

اینجا اگه قاعده داشت که اینقدر بی عدالتی نبود. این همه نابرابری عجیب نیست؟